Το ζώο δεν είναι έργο προς παράδοση. Σταματάμε όταν το σώμα λέει όχι, και στο εξηγούμε χωρίς ντροπή.
Το Surgalen δεν γεννήθηκε από επιχειρηματικό πλάνο σε παρουσίαση. Γεννήθηκε επειδή η Ελένη Μαυρίδου βαρέθηκε να αφήνει τον δικό της σκύλο σε χώρους όπου η μουσική έπαιζε πιο δυνατά από τις φωνές των ζώων. Το 2018 άνοιξε ένα μικρό δωμάτιο στην Αθήνα, στην Emmanouil Benaki 45, με δύο τραπέζια, έναν καλό εξαερισμό και την απόφαση να μην κλείνει ραντεβού «στην καρέκλα εξόδου». Στην αρχή ερχόντουσαν κυρίως γείτονες από την Εξάρχεια και άνθρωποι που δούλευαν κοντά. Έφερναν μίγματα, κανίς, γάτες που δεν ήθελαν να βγουν από το καλάθι. Από εκεί βγήκε ο τρόπος μας: μιλάς πρώτα, αγγίζεις μετά, και σταματάς όταν το ζώο λέει όχι με το σώμα του. Μέχρι το 2026 μείναμε στον ίδιο δρόμο επίτηδες. Δεν κυνηγήσαμε μεγαλύτερο κατάστημα με βιτρίνα που λάμπει. Μεγαλώσαμε την ομάδα κατά δύο άτομα, αλλάξαμε μπανιέρες, βάλαμε πιο ήσυχα σεσουάρ, κρατήσαμε όμως την ίδια πόρτα. Ο κόσμος μάς βρίσκει ακόμα με τα πόδια, μετά από έναν καφέ στη γωνία. Αυτό μας κρατάει σε ανθρώπινη κλίμακα. Στις δύο φωτογραφίες δίπλα βλέπεις τον χώρο όπως είναι στην καθημερινότητα και την ομάδα χωρίς πόζα στο στούντιο. Δεν είναι σκηνικό. Είναι ο τόπος που θα σταθεί ο σκύλος σου. Αν κάτι μυρίζει υπερβολικά «ινστιτούτο», δεν είμαστε εμείς. Είμαστε ένα καθαρό, μικρό grooming studio με σταθερά χέρια και κουβέντα που δεν σε κουράζει. Η Ελένη συνεχίζει να πιάνει τα δύσκολα κουρέματα φυλής, όχι επειδή το λέει μια ταμπέλα, αλλά επειδή το ζητάει η ομάδα όταν ένα κεφάλι πρέπει να μείνει συμμετρικό. Οι δύο φωτογραφίες δίπλα δεν είναι καμπάνια. Είναι ο χώρος και τα πρόσωπα που θα συναντήσεις. Αν περιμένεις μαρμάρινο λομπί, θα απογοητευτείς. Αν περιμένεις καθαρό πάτωμα, ήρεμη κουβέντα και κάποιον που θυμάται πώς λέγεται ο σκύλος σου στο δεύτερο ραντεβού, εδώ είσαι στον σωστό δρόμο της Αθήνας το 2026.
